تخت های جدا

راستش خيلي مطلب آماده كرده بوديم براي نوشتن. حتي در ذهنمان مطالب را ويراستاري هم كرده بوديم اما درست در لحظه اي كه خواستيم به انگشتانمان امر كنيم كه بنويسند فكري به سرعت از ذهنمان عبور نموده كه : چه فايده اي داره؟...كه گفتن اين همه حرف و حديث، كه گفتن اين همه انتقاد و درد دل چه فايده اي داره؟ وقتي Mrs.Beloved ديگه نه حوصله اي و نه وقتي براي كار روي بهبود رابطه دارند گفتن اين ها چه فايده اي داره. ايشون نه تنها تلاشي نمي كنند بلكه با نوع گفتارش، رفتارش، طرز فكرش و حتي روابطش داره همه چي رو خراب تر مي كنه. و به هر حال ما رو در صفحه ي شطرنج زندگي بد جوري آچمز كرده اند. و در حال حاضر احساس مي كنيم هيچ كاري نمي توانيم انجام دهيم تا وقتي خودش نخواد. اميدواريم دخترك چشم سياه يا با يك حركت ما را بزنند و از صفحه ي شطرنج محو كنند يا آنكه با يك حركت مناسب مسير حركت مارا باز كنند و بگذارند حسابي اوج بگيريم. منتظر مي مانيم.

ايشون خيلي ترسيده بود ازين فكرايي كه به سراغش اومده بود. يه دوراهي تلخي رو براي خودش مي ديد. يا بايد با همين وضعيت نا اميد كننده ادامه مي داد يا بايد همه چي رو تموم مي كرد كه به قول Mrs.Beloved آخره نامرديه. اما راستش چنين مشكلي در حالي كه به نظرش خيلي عجيب و خاص مي نمود، در دنياي امروز تخت هاي دونفره، يك مشكل رايج و معموله. تكراري شدن و اين كه احساس خوشبختي نكني بدون اينكه بتوني يك دليل درست و منطقي براش بياري.

اصولا ما يكي از اصولي كه در اصول خودمان به صورت اصولي قرارش داديم اينه كه هرگز در ورطه تكرار دچار نشيم و به شدت با يكنواختي مبارزه مي كنيم. حالا از هر راهكار علمي و درستي كه بشه و شايد كمتر از يكسالي ميشه كه عملا اين راهكارهارو در زندگيمان به كار برديم و واقعا هم جواب داده. اما يكي از مهمترين بخش هاي زندگيمان، هيچوقت و هيچوقت برايمان تكراري و عادت نشده. بله، Mrs.Beloved هنوز هم همان تازگي و جذابيت روز اول را دارند. هنوز هم با خيره شدن به چشم هايشان دلمان مي لرزد و با گرفتن دست هايشان فشارمان بالا و پايين مي رود و با بوسيدنشان ضربان قلبمان كوبنده تر مي شود. نمي دانيم اين به خاطر دوري است يا چيز ديگر. اما هنوز دخترك براي ما مثل يك جزيره ي ناشناخته است كه از كاوش و جستجو درين جزيره لذت مي بريم. هنوز نازلي خانم براي ما حس قشنگ خوشبختي را تداعي مي كنند.

يك قدم از ما جلو تر است. وقتي قرار شد اساسي به اين رابطه فكر كنيم و اشكالات را ببينيم و به اين نتيجه برسيم كه اصلا ادامه ي اين رابطه منطقي مي باشد يا نه، مثل هميشه ما در حرف مانده بوديم كه Mrs.Beloved باز هم در عمل پيش دستي كردند و دكتر رفتند. ايشون بودند كه با اهالي وبلاگ بيشتر رايزني كردند و نظر خواهي كردند. حتي وقتي پيششون رفتيم، ايشون در رفتارهاشون هم تغييرات ملموسي رو ارائه داده بودند. خلاصه باز هم بعد از ايشون ما يادمون افتاد كه بايد كاري كرد. و خوب البته كارهايي هم كرديم. يك دوره مشاوره درماني تو اين چند روز رفتيم كه مربوط به روابط مشكل دار بوده كه الگوي اون ها روشي بوده كه توسط يك خانم روانشناس امريكايي ارائه شده و مثل اينكه چند تا از كتاب هاشون هم اينجا چاپ شده.

آخر هفته ي گذشته كه پيش عزيز دلمون بوديم؛ برنامه هايي كه قرار بود طبق توصيه ي اين دوره انجام بديم رو به Mrs.Beloved اعلام كرديم و اتفاقا به شدت هم با استقبال مواجه شد. خيلي صحبت هاي خوبي داشتيم از مشكلات و اشتباهات و كوتاهي ها. و چقدر خوبه كه صدر همه ي اين گفتگوها شعارمون اين بود كه اين بحث ها براي شكست يكي از طرفين و محكوم كردن همديگه نيست كه به قول دخترك آرزوها، همه براي يك شروع خوبه. ما از خيلي ها شنيده بوديم كه تمام شيريني زندگي در دوران نامزدي مي باشد و با دو نفره كردن تخت ها مشكلات از راه مي رسه. اما امروز به اين نتيجه رسيديم كه همه ي اون نامزدي ها، شيرين بوده چون طرفين سعي مي كردند چهره ي موجهي از خودشون ارائه بدهند و وقتي تخت هاشونو دو نفره كردند تازه ضعف ها وايرادهاي همديگرو ديدند و مشكلاتشون شروع شده و مدام حسرت دوران نامزدي رو مي خورند. ما و عزيز دلمون هم درسته كه دوران نامزدي پر نوسان و اغلب پر تشنجي رو داشتيم؛ اما همين تنش ها، باعث شده در مسيري قرار بگيريم كه به بهبود رابطه و پيشرفت شخصيتي خودمون اهميت بدهيم و اين باعث ميشه يا تخت هامونو دو نفره نكنيم يا با شناخت و آگاهي توام با علاقه، تفاهم و تعهد تخت هامونو دو نفره كنيم. البته ما اينبار بايد ثابت كنيم به Mrs.Beloved كه حراف نيستيم و مي خواهيم عمل كنيم. كه اين يكي هم فقط با گذشت زمان مشخص مي شود.

هميشه در Mrs.Beloved مشخصه هايي رو مي بينيم كه خيلي به آن ها افتخار مي كنيم و مي باليم. و اصولا هر چيزي به اين راحتي ها تحسين مارا برنمي انگيزاند. مثلا شما يك دزد را در نظر بگيريد كه چهل سال در يك زندان محبوس بوده، حال آيا افتخاريست كه بگوييم اين آقا (نمي دانيم چرا كلا دزد فقط در ذهن ما مذكر تشريف داره) پاك بوده و اهل دزدي نبوده؟ هرگز. اگر ايشون آزاد بودند و ول مي چرخيدند و دزدي نمي كردند كارشون ارزشمند مي بود. حالا اگر شما بياي و همسرتون رو در خونه حبس كني به قول پدر بزرگامون زن مطبخي داشته باشي كه آفتاب و مهتاب نديده مي توني افتخار كني به داشتن همسري نجيب و پاك؟ و البته باز هم هرگز. اگر همسر شما در اجتماع چرخيد و اصالت و نجابت خودش رو حفظ كرد ارزشمنده. حالا منظور اينكه Mrs.Beloved هم قابليت ها و ظرفيت هاي فراواني رو دارند و ما به آن ها افتخار مي كنيم اون هم از نوع درست حسابيش.

اولا بايد به عرض برسانيم كه ما بعضي از روزهاي سال رو خيلي بيشتراز ساير روزها دوست داريم. و كلا وقتي به چنين روزهايي ميرسيم بسيار خوشحال و شاد وپر انرژي مي شويم. يكي از ويژه ترين روزهاي سال روز تولد Mrs.Beloved مي باشد. فكر كنيم ما در چنين روزي حتي از خود Mrs.Beloved هم خوشحال تر باشيم. چون به هر حال در چنين روزي دوستان ايشون به فكرش بيشتر هستند و در كنارش هستند. و با توجه به اينكه در خانه يشان شخصي محبوب و دوست داشتني هستند تمام اعضا خانواده هم به فكر شاد كردن وخوشحال كردن ايشون هستند. هر چند امسال ما در جشن تولدشان غيبت داشتيم آن هم از نوع موجهش ولي خيلي دوست داريم تا روزي برسد كه خودمان برگزار كننده ي جشن تولدشان باشيم و در چنين روزي كنارشان باشيم. البته يك اختلاف اساسي ما وايشون در زمان برگزاري جشن مي باشد. ايشون شب تولد جشن مي گيرند ولي ما چون اين زمان به تقويم قمري بيشتر مي خورد خوشمان نمي آيد و دوست داريم روز تولد جشن بگيريم كه به تقويم خورشيدي شبيه تر است. به هر حال در چنين روزي همه ي خوبي ها و سلامتي رو براي نازلي خانم آرزو داريم. (نازلي در اين جا تنها نقش صفت را دارد.)

سوما ما گاهي استارت نمي خوريم حالا اشكال از شمع هايمان هست يا باتريمان مشكل دارد خودمان هم نمي دانيم. درين مواقع خيلي دوست داريم Mrs.Beloved با ما باطري به باطري نموده و ما را روشن كنند. اما اصولا ايشان از چنين كاري امتناع مي ورزند. فقط گاهي در چنين مواقعي يه هل كوچولو ما را مي دهند تا روشن شويم و بعدش هم مدام انتقاد مي كنند از ما كه خسته شديم هلتان داديم و ازين حرف ها. و يه بار هم نمي آيند بگويند اون باطري لامصب چشه كه استارت نمي خوري. (خودمان مي دانيم چنين مثال ماشيني اي خيلي دلچسب نيست اما چه كنيم كه ما تمثيلاتمان يا ماشينيه يا فوتبالي)

چهارما امروز فهميديم كه جديدترين يافته هاي دانشمندان ينگه دنيا نشان داده كه حس مادري يك حس غريزي نيست. مثلا يك دختر تا قبل از مادر شدن نمي داند چگونه بايد از بچه ي خود مراقبت كند و به لحاظ رواني آمادگي براي اين كار نداره اما وقتي بچه دار شد سيستم عصبيش اونو با شرايط جديد هماهنگ مي كنه. خود ما كه فكر مي كرديم اساسي اين حس غريزيه و مثلا وقتي Mrs.Beloved يه بچه گربه مي ديدند و دلشون براش غش و ضعف مي رفت ما پيش خودمان مي گفتيم آخي اين حس مادرانشه كه چون هنوز بچه دار نشده نثار گربه ها مي كنه. البته منظور اين بودكه خيلي از مسائل رو بايد باهاش درگير شي تا آمادگيش رو پيدا كني و مدام به يك پديده ي ناشناخته فكر كردن و جلو نرفتن فايده اي نداره كه نداره.

لابد از خود مي پرسيد ما اين جملات فيلسوفانه رو از كجايمان در آورده ايم و اصلا چه قصدي داشتيم از بيان آن ها. ما ابتدا در همين جا رسما اعلام مي كنيم قصدمان اين نبوده كه شخصي را متهم كنيم و منظورمان شخص خاصي نبوده. به خصوص اصلا طرف حرفمان Mrs.Beloved نبوده. اما دليل اين كه چنين محكم خواستيم بگوييم از تاثير پدر و مادر بر كودك و شخصيت آينده اش اين بود كه چند روز پيش شنيديم دوست يكي از دوستان صميميمان قرار است به زودي پدر شوند. ما اين پدر بد از اين را، تقريبا خيلي خوب مي شناسيم و مي دانيم چگونه شخصي است. كسي كه از مرتب كردن اتاق خودش هم عاجزه. كسي كه اگه همسرش نبود معلوم نبود كي مي خواست جمعش كنه. خلاصه يارو خودش به بلوغ نرسيده به لحاظ فكري (البته از لحاظ جسمي حتما به بلوغ رسيده كه قراره بابا بشه.) حالا مي خواد مسئوليت تربيت يه نفر ديگه رو هم به عهده بگيره. واقعا كه.

خودمان خوب مي دانيم از كجا داره آب مي خوره. همان اولين روزهاي صحبتمان با Mrs.Beloved، بايد نشانه هاي هشدار را مي ديديم. اگر آن روزها مطالبه مي كرديم آنچه را بايد، امروز اين احساس تحت كنترل بودن را نداشتيم. امروز تشنه ي عشق نبوديم. امروز ازينكه Mrs.Beloved به ما عشق كافي نمي ورزند عصباني نمي شديم. امروز اينچنين احساس در ماندگي نداشتيم. امروز... .

خودمان خوب مي دانيم اگر آن نشانه ها را مي ديديم، امروز وقتي به Mrs.Beloved مي گوييم عشق كافي نمي ورزند، حالت تدافعي بر ما نمي گرفتند. وقتي به ايشان مي گوييم بيشتر ما را دوست داشته باش تحت فشار قرار نمي گرفتند. احساس خفگي نمي كردند. احساس اينكه به آزادي و فضاي بيشتري احتياج دارند. امروز Mrs.Beloved اين احساس را نداشتند كه ما فردي متكي هستيم و غير قابل اتكا و از دست ما عصباني نمي شدند. امروز Mrs.Beloved ازينكه نمي توانند عشق بيشتري ارائه دهند احساس سرخوردگي نمي كردند.

چند وقتي بود كه حسابي دلمان براي زندگي خودمان و تنهايي خودمان تنگ شده بود. چند روزي است كه گوشي Mrs.Beloved قطع شده. ديگه بهشون اس ام اس نمي دهيم تا مجبور باشند از سر رفع تكليف جواب بدهند. تماسي باهاشون نداريم تا از سر بي حوصلگي و زور زوركي با ما هم صحبت شوند. به خاطر كار ترجمه شان اين آخر هفته نرفتيم پيششان تا ما را تحمل كنندو گاهي از سر ترحم و دلسوزي لبخندي مصنوعي تحويل ما بدهند. امروز خودمان را پيدا كرديم و زندگي خودمان را كه چند وقتي بود اونقدر حواسمان نزد دخترك آرزوها بود كه فراموشش كرده بوديم. چقدر لذت مي بريم ازين با خود بودن و اين تنهايي. چقدر زيباست وقتي خودمان را دوست داريم و وقتي كه براي زندگي خودمان يك عالمه آرزو هاي قشنگ داريم. وقتي كه براي خودمان و براي زندگي خودمان برنامه ريزي مي كنيم و تلاش مي كنيم.

تا حالا متوجه ي فرق يك تابلوي نقاشي از دور، با ديدنش از نزديك شديد؟ خيلي از واقعيات و جزئياتش از دور قابل ديدن نيست ولي از نزديك مشاهده مي شوند. راستش الان داشتيم با Mrs.Beloved صحبت مي كرديم مبني بر اينكه طوري برنامه ريزي كنيم كه بيشتر همديگر رو ببينيم چون اينكار باعث افزايش صميميت ميشه. اما ايشون به هيچ عنوان حرف مارو قبول نداشتند و حتي حاضر نبودند در موردش صحبت كنند. لذا ما گفتيم بيايم اينجا بنويسيم از مشكلات رابطه هاي دور از هم تا ديگران اشتباهات مارو تكرار نكنند. يه شب اون اوايل كه مي خواستيم عقد كنيم با چند نفري نشسته بوديم و حسابي مست كرديم تويه اون عالم مستي يكي از نفرات كه مارو هم زياد نمي شناخت وقتي فهميد قراره با دختري كه در شهري ديگر زندگي مي كنند عقد كنيم جمله اي گفتند كه اون موقع نتونستيم درست دركش كنيم:

نه فقط ما اكثر روابطي كه از راه دور باشه مدام جر و بحث و بگو مگو داره باعث ميشه چيزهايي از همديگه كشف كنيم كه باعث دلخوري بشه. حتي فعاليت هاي ج. نسي هم كاهش پيدا مي كنه. البته ما مدام چند تا پيشنهاد مي دهيم به Mrs.Beloved اما گوش نمي دهند. كاش لااقل كسي بياد و بخونه و به كارش بياد:

Mrs.Beloved عزيز باور كن بايد اين ها رو جدي بگيري و گرنه همه ي ديدارها و تماس ها و اس ام اس ها براي ايجاد يك رابطه ي بهتر هيچ فايده اي نخواهد داشت.

قبل از هرچيز برد مردان آبي را به تمام هوادارن پر شور استقلالي تبريك مي گوييم. راستش اين بازي به ما خيلي مزه داد حالا جداي از نتيجه كيف اصليش اين بود كه ما در كنار Mrs.Beloved عزيز اين بازي رو تماشا كرديم. ما وقتي پيش Mrs.Beloved هستيم عاشق لحظه ها و حرف هايي هستيم كه دو نفره و در خلوت داريم. البته مهربونه ما مدام فكر مي كنند ما خيلي منحرف هستيم فقط دنبال شيطوني خودمون هستيم اما اصلا هم اينطور نيست. ما كلي لذت مي بريم از داشتن يك خلوت صميمي با كلي حرف هاي خصوصي و نوازش هاي مهربانانه.( جالب اين جاست كه Mrs.Beloved به اين نوازشها مي گويند كرم ريختن). عزيز دل لبخند مي زد اما از پشت همين لبخند هم مي شد غم را در چشم هايشان ديد.

فردا قراره برويم پيش دكتر تا ببينيم Mrs.Beloved چه آشي برامون پختن. راستش قبل از اينكه برويم گفتيم چند تا نكته كه حاصل تجربيات شخصي خودمان با Mrs.Beloved مي باشد را در اختيارتان قرار دهيم تا شايد براي شما هم راه گشا باشه:

راستش ما يك زماني بر اين باور بوديم كه عشق حقيقي بر همه ي مشكلات پيروز مي شود و وقتي عشق باشد هر مشكلي قابل حل است در حالي كه اصولا چنين فكري غلط مي باشد. تازه ما مدام اصرار داشتيم چنين ايده اي را هم به عزيز دلمون القا كنيم. مشكلات و حل آن ها جاي خود، عشق هم به جاي خود. با همين طرز فكر غلط بود كه خيلي وقت ها مشكلاتي كه در رابطه داشتيم يا ايراداتي كه بر ما وارد بود را ناديده مي گرفتيم و از زير بار مسئوليت شانه خالي ميكرديم و فرياد سر مي داديم كه اگر عشق حقيقي باشد همه چيز حل است. خود Mrs.Beloved هم هر كاري كردند نتونستند به ما بفهمونند كه Mr.Lover اين دو تا چه ربطي به هم دارند. يعني چه ربطي داره به شقيقه.

مسئله ي ديگه اي كه خيلي دوست داشتيم Mrs.Beloved آن را درك كنند اين بود كه عشق با يك نگاه و عشق در يك لحظه فقط دروغيست كه در فيلم هاي رمانتيك وجود داره و براي يك رابطه ي عاشقانه بايد تلاش كرد. نبايد براي عاشق شدن ،دوست داشتن و ابراز محبت كردن دنبال يك معجزه گشت. يك اشتباه ديگه اي كه دخترك آرزوهاي ما دارند اينست كه فكر مي كنند همسر ايده آل بايد از هر لحاظ ايشون رو ارضا كنند كه اين هم فقط يك توهمه.يعني به لحاظ منطقي توقع بي جايي مي باشد. اما يك اشتباهي كه ما هم داشتيم اين بود كه فكر مي كرديم بين عشق و س.كس رابطه اي مستقيم و محكم وجود داره در حالي كه لزوما اين دو تا ربطي به هم نداره.

به هر حال اميدواريم اين چند جمله ي مارو كه دو سال صرف شد تا به آن ها پي ببريم را شوخي نگيريد و بدانيد كه هر كسي به اين راحتي ها تجارب خود را در اختيار نمي گذارد اما ما چوب حراج زديم تا هم خودمان به كار ببريم هم ديگران.

آخر هفته ي گذشته يك روزه رفتيم و Mrs.Beloved رو ديديم. دخترك مو فرفري پر بود از خستگي و غم. هميشه سعي ما براين بوده كه طوري رفتار نكنيم كه احتياج به توصيه و نصيحت و درد دل ديگران باشد اما خوب اونقدر اشتباه پشت اشتباه كرديم تا دو نفر از اشخاص محبوب زندگيمان يك طومار گلايه نثارمان كردند. عجيب اون لحظات شرمنده بوديم و مث يك گوسفند به زمين خيره مانده بوديم. تازه اونجا فهميديم يارو آرزو مي كرده زمين دهن باز كنه يعني چي. مبلغي پول داشتيم كه درين سفر يك روزه و به خاطر نداشتن تمركز تو اين آشفتگي ها گمش كرديم. كه هنوزم يادمان مي افتد دلمان بدجوري كباب مي شود. خوب مبلغش زياد نبود ولي براي آدم خسيسي مثل ما يه جورايي شبيه فاجعه بود. وقتي برگشتيم به يكي از دوستان زنگ زده خواستار طلبمان شديم كه ايشون هم يه جورايي ما رو بپيچانند تا يك آشفتگي ديگه هم به ما اضافه شه.

هميشه از غافل گيري متنفر بودم حتي اگه كسي بخواد واسه ي ما سورپرايز هم داشته باشه زياد با هيجانش حال نمي كنيم. به خصوص متنفريم ازين كه اين غافل گيري از طرف Mrs.Beloved باشه. جديدترين غافل گيري ايشان اين بود كه فهميديم دو جلسه اي هست كه مي آين به شهر ما نزد دكتر روانشناس و اصلا به ما هم چيزي نگفته اند. راستش حس بدي پيدا مي كنيم كه چرا ايشون اينقدر تك روي دارند. اصلا دوست نداشتند بيايند به ما سر بزنند خوب باشه ولي چه اشكالي داشت به ما مي گفتند. ما كه خودمان مدام اصرار داشتيم كه بروند نزد دكتر خوب پس دليل نگفتن چيست. تازه چون جناب دكتر فرمودند كه مي خواهند مارو ببينند مجبور شدند و گفتند وگرنه شايد هرگز نمي گفتند. (الان عجيب استرس داريم واسه رفتن پيش اين جناب دكتر. آخر چه مي دانيم مو فرفري ما چه رفتند گفتند و دكتر قرار است چه بگويند.) اما كمي هم اميدوار شديم. اين بار عزيز دلمون حسابي دست به كار شدند و مي خواهند كاري كنند كارستان. ما كه به طور اصولي اعتقاد داريم دكتر لازمه ي اساسي ما بوده. راستش يه چند روزي بود كه حس مي كرديم رفتار و گفتار Mrs.Beloved يه تغييراتي داشته حالا نمي دانيم واسه دكتر رفتن بوده يا ربطي نداشته. تا نريم به نزد جناب دكتر هيچ چيز مشخص نميشود. نمي دانيم چرا همش ياد فيلم آتش بس مي افتيم. الان تصور مي كنيم اون دكتره شبيه جناب پسياني مي باشند. خلاصه همين غافل گيري هم مارو بدجوري آشفته تر كرده.

نكته2: Mrs.Beloved كماكان مشغول تفكر هستند. هر چند اين روزها خيلي سايه شان سنگين شده و گاهي هم كه ما رو از روند تفكراتشان آگاه مي كنند بسيار تلخ هستند اما عيبي نداره چون ما راهي جز صبر پيشه كردن در حال حاضر واسه تنهاييايمان سراغ نداريم.